Daha Renkli Bir Antik Yunanistan: Pigment Klasik Heykellerin Eskiden Boyandığını Kanıtlıyor


Bir zamanlar, savaşlardan çok önce, doğal afetler ve erozyon antik Yunan heykellerini ele geçirdi, bu fildişi taşları renkler ile titreşimleştiler. Antik Yunan heykeltıraşları mükemmeliyetçilik ve gerçekçiliğe değer verdikleri kadar canlandırılmış ve titreşimli betimlemelere de değer vermişlerdi ve sonunda bu heykeltıraşlar eserlerinde renkleri kullandılar. Sade beyaz Parthenon bir zamanlar mavi, sarı ve yeşille renklendirildi ve sanat tarihi camiasında pekiştirilmesinin binlerce yıl aldığı düşünülüyor, şuan bilim insanları bir zamanlar sahip olduğu aynı gökkuşağı canlılığı ile antik dünyayı sergileyebiliyor.

ANTİK MISIR’DA TEK TANRILIĞIN SAVUNUCUSU “FİRAVUN AKHENATON”
DÜNYADAKİ EN ÜNLÜ 10 İSA HEYKELİ

Komik Bir Konsept

19.yüzyıl muhtemelen boyalı heykellerin ilk ipuçlarını gördü, fakat ultraviyole ve özel kameraların icadının boyalı mermerlerin tartışmasız kanıtını sunması 20.yüzyılın sonlarına kadar değildi. Aslında heykellerin boyandığı fikri arkeolog Vinzenz Brinkmann heykellerin bir zamanlar bolca boyandığını zerre kadar şüphe kalmadan kanıtladığı 19.yüzyılın sonlarına kadar komik olarak görüldü. O zaman bile betimlediği aşırı zengin renkli şemalar nedeniyle Brinkmann’ın en eski sunumları heykel hangi renge boyanırsa boyansın aşırı süslü olarak görüldü. Fakat zaman ve sabırla sonunda Brinkmann karşıt fikirlerin hepsinin yanlış olduğunu kanıtladı.

Paris olarak adlandırılan Truvalı okçu, Aphaia Tapınağı’nın batı yakasının resmi, Bunte Götter sergisinden milattan önce 505-500 yılları arasında çok renkli yeniden yapılandırma

Antik bronz heykeller işlemeli mücevherlerin aşırı birleşmesi nedeniyle muhtemelen boyanmamışken taş ve diğer metaller, hem antik Yunan hem de Roma mermer heykelleri Rönesans’taki çeşitli tekrar keşiflerinden beri pigmentlerin izlerini gösterdi. Ancak 15. ve 16. yüzyıl arkeologlarından habersiz renklerin soluk izleri sadece uzun süre kayıp olan bu parçaların kalıntıları değil aynı zamanda bir zamanlar gösterişli bir şekilde dekore edilen heykellerin göstergesidir.  Bu Rönesans heykeltıraşlarının heykellerini boyasız, beyaz mermerler içinde oyan Yunan ve Roma formlarını taklit etme niyetinde olduklarını bilmemelerinden kaynaklanıyordu. Bildikleri kadarıyla boyanmamış beyaz mermerler atalarının yaptıkları heykel şekilleriydi.

Athena’nın Brinkmann ekibi tarafından renklerle tekrar inşa edildiği gibi solda yaklaşık olarak milattan önce 530 yılında Peplos Kore

Dayanıksız Pigment

Bu heykellerde bulunan kalıntı pigmentlerinin bir zamanlar renklendirilen mermerlerin kalıntıları olduğu günümüzde yaygın bir şekilde kabul ediliyor ve anlaşılıyor, boyaların doğası ve neden ve ne zaman bu renklerin solduğunun ve silindiğinin ardındaki nedenleri üzerine birçok çalışma daha yapılmıştır. Antik Yunanistan’da pigmentler zamanla dağılan organik ciltleme malzemeleri ile minerallerin karışımları ile oluşturuluyordu. Bu yüzden boya mermere yıllarca tutundu fakat şiddetli doğal erozyon ve sert hava şartları, temizliğin çeşitli evreleri ve tabii ki savaşın etkileri ile yavaşça aşındılar. 19.yüzyıldaki Rönesans zamanına kadar kalan şey ise bugün hayatta kalan sade beyaz mermerler oldu.

Arkeolojik kazılara, Plutarch ve Pausanians gibi mevut tarihi belgelere ve son yıllarda bu çok renkli esin kaynaklarına imkân sağlayan bilimsel yeniliklere dayanarak bilim insanları çoğu antik heykelin yeşil, kırmızı ve maviyle süslendiğini belirleyebildiler. Pompei ve Herculaneum gibi Roma yerlerindeki duvar resimlerine dayanarak bu renklere kolayca rastlanabildiği ve bakanın tüm dikkatini çeken güçlü renkleri yaratma amacıyla kullanıldıkları için antik dünyada oldukça değer veriliyordu. Kökboyası olarak adlandırılan bir bitki kullanımı tarih öncesi zamanlara dayanan kırmızı boyaları yapmak için yaygın bir şekilde kullanılırdı ve antik Yunan ve Roma döneminde de kullanıldı. Sarı boya genellikle antik dünyada bolca bulunan Minos medeniyeti eserlerinden bilinen safran ve meyveler hakkında çeşitli efsaneler nedeniyle bolca bulunduğu bilinen zerdeçal ve nar kabukları gibi belli çiçeklerden çıkarılırdı. Aynı zamanda maviler Yunanistan’a büyük ihtimalle doğuya olan ticaret güzergahları ile gelen çivit bitkileri ve çivitotundan yapılırdı ve daha sonra çeşitli yeşil tonları oluşturmak için sarı ile kombine edilirdi. Bu renkler antik Yunanlar ve daha sonra Romalılar tarafından kullanılan tek renkler olmasa da en değerli renkler arasındaydılar.

Renkli tartışma

Yunan heykelleri rengi hakkındaki tartışmalar bilim insanları için Johann Winckelmann’ın zamanında önce ve onun zamanı boyunca uzun ve zorlu bir süreçti. Yunan heykellerinin büyük ihtimalle boyandığı uzun süre kabul edilmişti fakat komik yeniden yapılandırmalar birçok araştırmacıyı güldürdü. Winckelmann sayesinde şuan renklerin diğer yönleri ile antik heykellerdeki kadar önemli olduğu açıktır. Yunanlılar sadece mükemmel insan formlarında tanrılarına ve tanrıçalarına ibadet etmek değil aynı zamanda tanrılarını tüm renk değişimleri ile anmak istediler.

DÜNYANIN EN MEŞHUR 10 HEYKELİ
TRUVA SAVAŞININ EFSANEVİ OKÇUSU VE ANTİK SALAMİS’İN KURUCUSU

Çeviri: Belgin Avşar

Kaynak: ancient-origins

By Ryan Stone

References

Donohue, A.A. 2005. Greek Sculpture and the Problem of Description. Cambridge: Cambridge University Press.

Fowler, Harold North and James Rignall Wheeler. 1969. A Handbook of Greek Archaeology. Biblo & Tannen Publishers.

Guewitsch, Matthew. 2008. “True Colors.” Smithsonian Magazine. Accessed May 23, 2017. http://www.smithsonianmag.com/arts-culture/true-colors-17888/

Gwertz, Ken. 2007. “Colorizing classic statues returns them to antiquity.” Harvard Gazaette. Accessed May 22, 2017. http://news.harvard.edu/gazette/story/2007/10/colorizing-classic-statues-returns-them-to-antiquity/

Marshall, Colin. 2016. “How Ancient Greek Statues Really Looked: Research Reveals their Bold, Bright Colors and Patterns.” OpenCulture. Accessed May 24, 2017. http://www.openculture.com/2016/09/how-ancient-greek-statues-really-looked.html

Panzanelli, Roberta, Eike D. Schmidt, and Kenneth D. S. Lapatin. 2008. The Color of Life: Polychromy in Sculpture from Antiquity to the Present. CA: Getty Publications.

Reed, Christopher. 2007. “Ancients reborn in bright array.” Harvard Magazine. Accessed May 23, 2017. http://harvardmagazine.com/2007/11/dazzlers-html

Sacks, David, Oswyn Murray and Lisa R. Brody. 2014. Encyclopedia of the Ancient Greek World. Infobase Publishing.

“Johann Joachim Winckelmann.” Visual-arts-cork. Accessed May 23, 2017. http://www.visual-arts-cork.com/critics/winckelmann.htm

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

log in

reset password

Back to
log in